stickerZijn er nog dingen die ik moet weten?

Gisteren bij de aftrap van de eerste Preek van de Leek van 2011 geweest. Cabaretier Jan Jaap van der Wal viel de eer te beurt de al weer vierde serie lekenpreken in de Doopgezinde Kerk aan de Singel in Amsterdam te openen. Over talenten zou het gaan in deze dienst, zoveel was al wel prijsgegeven. Verder was het zoals bij alle lekenpreken, afwachten wat de in dit geval niet gelovige voorganger de gemeente zou gaan brengen. Het begin van de dienst was spannend. Gemeente!

Majesteit!

De media staan voor een duivels dilemma. De aanslagen in Noorwegen zijn naast hun ongekende gruwelijkheid, ook een perfect georganiseerde publiciteitsstunt. Met het doden van 74 mensen heeft de moordenaar zich in een klap een wereldbekende status verworven. Zijn ideeën heeft hij achter gelaten in een lijvig geschrift, dat hij tegelijkertijd wereldkundig heeft gemaakt. Sinds twee dagen worden de ideeén van de dader dus gelezen. Begrijpelijk, omdat de daad de moderne samenleving schokt en andermaal laat zien hoe kwetsbaar deze in al zijn openheid is.

Aafke komt uit Colombia en woont zes jaar in Nederland nu. Samen met haar ouders, Ingrid en Piet Jan, die hier al eerder gekomen zijn. Ze leven in de illegaliteit van het werk dat wij hen hier laten vinden. En kiezen daarmee voor een onzeker en verborgen bestaan. Alles beter dan het leven dat ze achter hebben gelaten. Ingrid en Piet Jan dragen bij aan onze welvaart. Toch mogen ze hier niet zijn. Noch aan hun geboorte, noch aan hun specialisme kunnen zij rechten ontlenen hier te verblijven.

Ik fiets achter de Hondsbossche Zeewering. Er staat een forse tegenwind. In de verte ligt Petten, het einde is af te zien gelukkig. Voor je het weet gaat een dijk in je hoofd zitten en trekt dan met zijn lengte en monotonie alle kracht uit de benen. Er is iets met deze dijk aan de hand. Decennialang is hij het symbool geweest van veiligheid, van kracht en bescherming van het achterliggende land. Maar sinds een jaar of tien is de dijk het symbool van onze angst. De angst voor het mogelijke verlies van een cultuur die we plotseling als waardevol zijn gaan beschouwen.

Hoe voelt het? mailt een vriend mij, nadat ik vol opluchting heb verteld dat ik de laatste zin van mijn boek heb geschreven. "Ik weet het niet, zeg ik, onwennig geloof ik. Iets van een nieuw gevoel, iets onbekends en ook wel onbestemds, ik heb nog nooit een boek geschreven en weet ook niet wat het is om het af te ronden."
Zo'n zeven weken heb ik gereisd voor dit boek, elf retraiteplekken opgezocht in Schotland, Nederland, België, Frankrijk en Spanje. Reisverhalen zijn het geworden, die mij hebben veranderd al weet ik nog niet precies hoe.

Pinksteren – interview met de Heilige Geest

We hebben tevoren elkaar per telefoon gesproken en onze agenda's getrokken voor een afspraak. Hij heeft aangegeven mij het liefst ergens in het hart van de stad te ontmoeten. Ik stel voor dat in een kerk te doen, maar dat vindt hij te voorspelbaar. De meeste kerken zijn ook dicht. Een café dan misschien? ‘Dat lijkt me beter’, hoor ik hem zeggen, 'ergens in de Warmoesstraat.’ ‘Nogal lawaaiig voor een gesprek’, zeg ik. ‘Niet erg’, zegt hij, ‘ik houd van reuring’.

Vrijdagmorgen half zes in de ochtend. Ik lig wakker en kan de slaap niet meer vatten. Ik zet de radio aan en luister naar het laatste half uur van het programma Nachtzuster van Max. Luisteraars bellen op met vragen, die in de nacht problemen zijn geworden. Andere luisteraars bellen met oplossingen. Het percentage vrachtwagenchauffeurs dat belt is groot. Even na zessen zet ik de radio uit. Ik sta aan een haven bij zee in een voor mij onbekend land. Ik ben er niet alleen. Even verderop staat vriend E. op de kade en kijkt naar het water.

Het team Deetman/Mans (niet te verwarren met de commissie Deetman van het seksueel misbruik) kwam vorige week met een verontrustend verslag. Rotterdam Zuid wordt dermate gekweld door criminaliteit, slechte woningen, drugs en werkloosheid dat er alleen op nationaal niveau nog redding mogelijk is. Ondanks de positieve titel van het verslag, ‘Kwaliteitssprong Zuid, ontwikkeling vanuit kracht,’ was de toon gezet.