Aafke komt uit Colombia en woont zes jaar in Nederland nu. Samen met haar ouders, Ingrid en Piet Jan, die hier al eerder gekomen zijn. Ze leven in de illegaliteit van het werk dat wij hen hier laten vinden. En kiezen daarmee voor een onzeker en verborgen bestaan. Alles beter dan het leven dat ze achter hebben gelaten. Ingrid en Piet Jan dragen bij aan onze welvaart. Toch mogen ze hier niet zijn. Noch aan hun geboorte, noch aan hun specialisme kunnen zij rechten ontlenen hier te verblijven. Ook mogen zij niet delen in onze welvaart, omdat wij dat inmiddels als een recht zijn gaan zien, dat ons toebehoort. Ons, dat is: wij, van hier. Daar zouden we anders over kunnen denken. In termen van genade bijvoorbeeld, als welvaart die ons zomaar toevalt en waar je in kunt delen. Maar dat is links, dus ouderwets. We zouden ook de vraag kunnen stellen op welke welvaart we recht hebben. Die van 1981, 2001 of 2011? Deze regering gaat daar niet over nadenken, maar gaat illegaliteit strafbaar stellen. Een teveel aan illegalen ontwricht de samenleving. Zou dat zo zijn? Misschien zijn illegalen wel de smeerolie van de maatschappij. We zullen het niet weten. Mensen die hun gezicht niet kunnen laten zien, vallen zomaar ten prooi aan mythevorming. Daarom deze mededeling: Ingrid en Piet Jan ontwrichten niets hier. Integendeel. Ik bewonder hun doorzettingskracht. En Aafke? Die doet het geweldig op school.